Wat zijn mime en pantomime?

Mime en pantomime zijn spelvormen bij acteren, oftewel bij toneelspelen. Een spelvorm is de manier waarop je toneelspeelt. Je kan bijvoorbeeld improviseren, een uitgeschreven tekst uitspelen, een teacher in role spel doen, een tableau vivant neerzetten, maar je kan dus ook voor mime of pantomime kiezen.

Bij mime en pantomime spelen gebaren, lichaamstaal, mimiek en bewegingspatronen een grote rol. Er wordt niet gesproken. Je gebruikt bij mime en pantomime geen teksten, geen woorden, maar ook geen spulletjes (geen rekwisieten, of attributen). Je beeldt een persoon (personage), een situatie of iets wat je doet (een handeling) uit, met behulp van je bewegingen, je gebaren, je mimiek (gezichtsuitdrukkingen) en je houdingen. Die dingen horen bij je lichaamstaal.

Mime

Bij mime gaat het om het uitbeelden van gedachten, emoties of handelingen,

Pantomime

Pantomimos betekent: alles nabootsend. Panto komt van de oud Griekse woorden panto (wat alles betekent) en mimos (acteur of danser die alle rollen speelde). 

Bij pantomime beeld je een heel verhaal uit in gebaren en bewegingen. Wat je normaal in woorden zegt, beeld je nu uit.

Groot spel

Bij mime en pantomime moet je “groot” spelen, want dan ziet en begrijpt je publiek je beter. Dat betekent dat een gewoon gebaar als het ware uitvergroot.  

Geschiedenis

Door de geschiedenis heen, vanaf de oude Grieken, zie je mimein verschillende podiumkunsten voorbijkomen. 

In Engeland was het in de tijd van Shakespeare bijvoorbeeld gebruikt om scènes aan elkaar te verbinden. In de 16e en 17e eeuw zag je het in de commedia dellárte. In de 18e eeuw zag je het terugkomen in bepaalde balletten. In de 19e eeuw, tijdens de periode van de stomme film, gebruikten Buster Keaton en Charlie Chaplin het in hun grappige komedies. En ook Stan Laurel en Oliver Hardy. Als straattheater kun je het overal terugzien.