Scherven

poster schervenHeel lang geleden….  

of was ’t nou onlangs?

Heel ver hiervandaan…..of juist dichtbij………..

Ergens in een wereld, waar jij niet komen kan.

alleen van dromen kan, daar zijn wij:

de scherven van je wezen,

die je niet wilt zien en zijn,

verstopt achter het spiegelglas,

wie jij niet bent, wie jij niet was;

gevangen in een spiegel en niet vrij.

 

Er was eens, er is eens, er zal altijd zijn,

want er is altijd wel een andere kant.

 

Dit is het begin van het openingslied uit de musical "Scherven!"  Deze musical wordt in oktober 2020 op de planken gebracht door de leerlingen van Club So.

"Scherven!" is een coming of age- verhaal met ontzettend veel symboliek. Het verhaal gaat over de worsteling die mensen met hun zelfbeeld  hebben en de fases waar zij in hun leven doorheen gaan. De fase die in dit verhaal het meest belicht wordt, is de puberteit. De meeste acteurs hebben zelf de leeftijd waarop zij in deze fase zitten, of er net uit zijn. Zij ervaren het leven niet altijd als gemakkelijk. Ze moeten zich opnieuw leren verhouden tot de wereld en andere mensen en vooral tot zichzelf. Dat klinkt door in het lied "Wijs mij de weg!"  

Blijkbaar ben ik op reis gegaan, zonder mn jas en mn Naikies aan.                  
Ben onderweg.. ik weet niet waarom en hoe...                                           
Blijkbaar ben ik in een ander land.. ben ik op zoek naar een overkant..                        
Ik heb geen naam in dit Schervenland. Waar moet ik nou naar toe?
 
Wijs mij de weg, ga me voor!          
Ik ben op zoek, naar een spoor       
van wie ik ben.. of wil zijn…
Scherven doen pijn!   

 

Naast de puberteit is er ook wat aandacht voor de midlife-crisis. De mensen met wie onze jongeren te maken hebben, verkeren vaak in deze fase. In deze fases stel je jezelf vaak vragen zoals:

Wie ben ik? Wie wil ik zijn? Hoe zien anderen mij? Hoe zie ik mezelf? Kloppen de dingen met elkaar? Wie wil ik worden. Om een antwoord te vinden op die vragen, moet je jezelf "onder ogen zien". Het symbool dat de schrijfster hiervoor gekozen heeft, is de spiegel. Daarin kun je jezelf immers  zien.

Het verhaal van "Scherven!"

Het verhaal speelt zich af in twee werelden:

  1. De mensenwereld
  2. Spycheland

Er is een jonge puber die in de spiegel kijkt. Het bevalt hem/haar totaal niet, wat hij/zij daar ziet en in wanhoop gooit hij/zij de spiegel kapot, hoewel er een wachter is uit Spycheland die ervoor moet zorgen dat dat niet gebeurt. Dat is het stoere elfje Falsifer.

De persoon breekt in 4 stukken (4 personen, die in Spycheland "splinters" heten), die elk een deeltje van zijn/haar persoonlijkheid vormen:

  1. Deeds, de doener
  2. Sensa, de voeler
  3. Notice, de waarnemer
  4. Breens, de denker

Deze splinters moeten de scherven van hun zelfbeeld bij elkaar rapen. Deze taak wordt moeilijker gemaakt door de bijzondere, sprookjesachtige bewoners van Spycheland. Deze wezens symboliseren gedrag en gevoelens die voorkomen in de verschillende fases van het leven van een mens: eigenwijsheid, boosheid, eenzaamheid, groei, pestgedrag, verlegenheid, wijsheid, jaloezie, etc.

Het jongere bijna-puber zusje van Falsifer heet Fancifer. Zij woont in Spycheland en verveelt zich daar. Ze wil dan ook niet dat het de splinters lukt om hun zelfbeeld te helen, want dan gaan zij weer terug naar mensenland. Ze liegt dat ze gezien heeft dat de spiegel in 5 stukken is gebroken. Iedereen denkt dat dat er een splinter is kwijtgeraakt. Daardoor wordt de zoektocht van de vier splinters erg bemoeilijkt.

Wil je weten of het de splinters lukt om alle scherven te vinden en hun zelfbeeld te helen, zodat ze terug kunnen naar Mensenland? Kom dan in oktober 2020 naar Wijkcentrum De Huesmolen. Meer informatie volgt.

 

 

 

 

 

 

Het verhaal begint mogelijk met een spiegeldans.

Een sluierdoek, waarachter de fancy world (fantasie… stel je voor… to fancy… fantasy) ligt.

Er achter dansen spiegelwezens… Het zijn allemaal aspecten van jezelf.

Af en toe komt iemand achter het gordijn vandaan en danst er voor… in spiegelbeeld…..

 

Dan volgt het breken van de spiegel.

Het publiek weet niet wie er in de spiegel heeft gekeken.

Er ontspint zich een dialoog tussen Fancifer en Falsifer. Fancifer gaat terug achter het doek. Falsifer gaat mee achter het doek. Fancifer vertelt dat er vier nieuwe spiegelwezens ontdekt zijn in de fantasy wereld en dat ze niet weet waar die thuis horen. Moeten ze terug naar de gewone wereld? Horen ze in de spiegelwereld? Zij vindt dat ze maar in de fantasy wereld moeten wonen. Falsifer maakt daar ruzie over met haar. Die wil ze in de gewone wereld hebben. Het lijkt alsof Falsifer de slechterik is. Die is veel te onvoorzichtig.

 

Het doorzichtige doek moet weg en we zitten in de fancy world.

De algemene opening begint met het lied:

 

Revue, revue, revue!

Revue13 oktober, om 16.00 uur speelde Club So de musical "Revue, revue, revue!" in Wijkcentrum de Huesmolen.

Onder de link bij het foto'tje hiernaast op de pagina, vindt u meer beeldmateriaal van de gespeelde voorstelling van Revue, onder andere de prachtige foto's van Erwin Leetink.

 

 

 

“Revue, revue, revue!”  is geschreven en gecomponeerd door Ellis Castenmiller. De choreografieën zijn van de hand van Evan Castenmiller en Ellis en Evan voerden samen de regie. Hier ziet u een paar fragmenten uit de show:


Het verzonnen verhaal speelt zich af in Hoorn in 1928 en is een terugblik (een revue) op een stukje Hoornse geschiedenis. Er wordt aandacht besteed aan de plaats die schouwburgen, danszalen en bioscopen toen hadden in het leven, maar ook aan de opkomst van het feminisme en socialisme.

Er komen bekende namen uit de historie van Hoorn en de Nederlandse geschiedenis voorbij, maar de personages in de musical zijn verzonnen.

Tante Bep is de eigenaresse van “De Hoornse revue”. Dit gezelschap speelt al jaren in Het Park, een voorloper van de huidige schouwburg Het Park. Door de slechte economische tijden en de opkomst van de danshallen en cinema’s, wordt tante Bep haast gedwongen haar gezelschap inclusief de kostuums en alle andere bezittingen te verkopen.

 

Tante Bep wil niet dat haar Vrolijke jonge bende op straat komt te staan, maar ze wordt ook al een dagje ouder. Ze kan de stress niet aan en legt nogal druk op haar dochter Trees om in haar voetsporen te treden.

Die heeft daar helemaal geen zin in. Zij lijkt meer op haar oma, een burgerdame. Trees is verliefd op Jan, de boekhouder van het gezelschap en de zoon van de toneelknecht. Jan heeft dezelfde gevoelens voor Trees, maar wil dit niet toegeven. Hij laat zich onder andere tegenhouden door het standsverschil (Trees komt namelijk uit een rijke en deftige familie) en hij wil Trees niet bij het theatergezelschap weghalen.

Op dit moment staan er alleen nog de prachtige foto's van dhr. Leetink op. Binnenkort volgt een filmcompilatie.

Club So liet in het voorprogramma van "Op de markt is er altijd wat te doen!" al een voorproefje horen van: "Revue,revue, revue!" Uiteraard nog niet met de goede kostuums en in het goede decor. Er wordt binnenkort nog meer filmmateriaal van de voorstelling zelf gepost, nu ziet u een stukje van dit voorproefje:


Jan ziet het theaterleven persoonlijk ook niet zitten. Hij wil actief worden in de G.R.V.I. Die afkorting staat voor: Gelijke Rechten Voor Iedereen. Dit is een (verzonnen) nieuw opgerichte politieke partij, die wil dat iedereen kansen krijgt in de maatschappij. Jan wordt geïnspireerd door de Hoornse socialiste en feministe Trien de Haan. Trees deelt het idealisme van Jan, als ze met eigen ogen ziet hoe moeilijk sommige arme mensen en vooral meisjes het hebben.

Ook de artistieke koers van het theater ligt onder vuur. Een nieuwe lichting theatermakers wil een andere richting inslaan: politiek theater. De oudere mensen willen de revue juist vrolijk en luchtig houden. De vraag of kunst er alleen maar moet zijn om mensen te vermaken, of ook een opvoedende functie heeft, hoort bij de Hoornse theatertraditie. Al in 1871 werd er in "Het Park" een vereniging opgericht die als doel had niet alleen maar pret te maken, maar ook belangrijke gebeurtenissen onder de aandacht te brengen, de “Vereeniging voor Volksvermaken.”

Kzing sluit al jaren bewust aan bij die Hoornse traditie en verwerkt graag en vaak maatschappelijke vragen die leven in Hoorn in de producties.

“Revue, revue, revue!” was één van de eerste musicals die Ellis op de planken bracht als professioneel theatermaker en bevat ook het allereerste echte musicalliedje dat zij ooit schreef toen zij 16 jaar was.

Inmiddels is Ellis al meer dan 35 jaar muziekdocent in Hoorn en meer dan 15 jaar (geëngageerd) theatermaker. De laatste 5 jaar samen met Evan Castenmiller. Het team wordt ondersteund door een grote groep enthousiaste en betrokken vrijwilligers, onder wie ook heel veel kinderen en jongeren zijn te vinden.

Wij zijn dankbaar voor de support van Stichting Acting4kids en de Gemeente Hoorn. 
 

 

Als u meer te weten wil komen over de historische achtergronden van dit verhaal en de tijd waarin deze musical zich afspeelt, kunt u de onderstaande achtergrondartikelen lezen. Ellis heeft bij het verzamelen van de informatie dankbaar gebruik gemaakt van allerlei bronnen. Het internet is hierbij veel geraadpleegd.  YouTube bewees wederom van onschatbare waarde te zijn. Ook is er gebruik gemaakt van Hoornse bronnen, zoals De beeldbank van Oud Hoorn, de website van Vereniging Oud Hoorn, Het boek 1852-2004 het park, anderhalve eeuw aan de Westerdijk (Arie van Zoonen) en het boek Kom vrouwen, aangepakt! (Bart Lankester)