Over Revue 3: Theaterleven Hoorn

Een stukje geschiedenis van het theaterleven in Hoorn

Eerst was Hoorn op het gebied van de podiumkunsten afhankelijk van rondreizende gezelschappen. Die speelden in een tent die ze zelf meebrachten. Dat gebeurde tijdens de kermis op het Doelenplein, de Rode Steen of de Ramen.

In 1839 startte Lodewijk Dankelman een koffiehuis in Hoorn. Hij deed dit in zijn woning aan het Achterom. Achter zijn huis liep een lange tuin, tot aan de Westerdijk. Daar bouwde hij in 1852 een kolfbaan. Hij maakte het pand ook geschikt om er toneeluitvoeringen op te voeren. Iedereen noemde deze gelegenheid "het Park".

In 1871 werd er in het toenmalige “Het Park” een Vereniging opgericht. Het was de “Vereeniging voor Volksvermaken.” Die vereniging had als doel niet alleen maar pret maken. Men wilde ook belangrijke gebeurtenissen illustreren. Zo was er in 1884 bijvoorbeeld een onderwijzer, dhr. Bakker van de school voor kosteloos onderwijs in de Muntstraat, die voorstelde om in 1887 de 300e geboortedag van Coen echt te vieren. Jaren later heb ik mij als theatermaker ook weer met Coen beziggehouden, maar wel op andere manieren. In het lied "Hoorn biedt meer!", rondom het bestaan van Hoorn vraag ik om een ander beeld naast het beeld van Coen te zetten. Een beeld dat goed laat zien dat wij het nu heel anders doen. Ook in mijn musical "Stadsbeeld", die over Hoorn in de tijd van de V.O.C gaat en over het Hoorn van nu, besteed ik aandacht aan Coen. Ook ik probeer in mijn theaterstukken dus niet alleen maar “pret te maken.” Ook ik wil “dingen illustreren.” Hiermee sluit ik dus aan bij de theatercultuur van Hoorn. 

In 1876 werd er een speciale Parkzaal (zoals veel oudere Horinezen de Parkschouwburg nu nog noemen) gebouwd aan het Achterom. Hier vonden ook bijeenkomsten plaats van de Zaadvereniging. Dit heb ik laten terugkomen in "Revue, revue, revue!"

In 1969 werd een echte schouwburg gebouwd aan de Westerdijk. Die was lang in gebruik en er werden prachtige voorstellingen gegeven. Ik kan mij nog herinneren dat wij daar als basisschoolkinderen gingen kijken bij de opening. Ook heb ik hier uitvoeringen van het Scapino ballet gezien, als kind. Die maakten dat ik mij aangetrokken voelde tot het theaterleven, hoewel ik zelf eigenlijk nogal burgerlijk ben. Ik ben eigenlijk een mengelmoes van tante Bep en Trees. 

In 1996 besloot men dat dit gebouw niet meer voldeed. Er kwamen andere soorten theater die om een ander soort gebouw vroegen.  In 2000 startte men met de bouw van een nieuw theater, nadat er een architectuur wedstrijd was uitgeschreven. De winnaar mocht zijn ontwerp laten bouwen.  Toen het hoogste punt bereikt werd, stortte de toneeltoren in aanbouw helemaal in, door slecht weer en een slechte constructie. Gelukkig vielen er geen slachtoffers, want het gebeurde ’s nachts. In juni 2004 werd dan toch eindelijk de nieuwe schouwburg Het Park officieel geopend door koningin Beatrix. Dat was het jaar waarin Kids on Stage werd opgericht.

Als u meer te weten wil komen over de historische achtergronden van dit verhaal, kunt u de onderstaande achtergrondartikelen lezen. Er is dankbaar gebruik gemaakt van allerlei informatie uit allerlei bronnen. Het internet is hierbij veel geraadpleegd. Ook is er gebruik gemaakt van Hoornse bronnen, zoals De beeldbank van Oud Hoorn, de website van Vereniging Oud Hoorn, Het boek 1852-2004 het park, anderhalve eeuw aan de Westerdijk (Arie van Zoonen) en het boek Kom vrouwen, aangepakt! (Bart Lankester)