Revue, revue, revue! Het verhaal en de achtergrond

13 oktober 2019 brengt Club So de musical "Revue, revue, revue!" op de planken.

 

Het verhaal van de musical "Revue, revue, revue!" speelt zich af in Hoorn rond 1928. Deze musical kijkt terug (dat is overigens de letterlijke betekenis van het woord revue) op de Hoornse (theater) geschiedenis, maar is wel een mengelmoes van fictie en realiteit. De musical maakt ook deel uit van de geschiedenis van Kzing, want het was één van de eerste musicals die Ellis op de planken bracht als professioneel theatermaker. In deze musical zit ook het allereerste echte musicalliedje dat zij ooit schreef toen zij 16 jaar was. 2019 is een goed moment om terug te blikken, omdat Ellis dit schooljaar 15 jaar officieel (geëngageerd) theatermaker is. Evan is inmiddels al 5 jaar professioneel bezig. 

 

Er wordt aandacht besteed aan het bestaan van de revue in Hoorn, de plaats die schouwburgen, danszalen en bioscopen innamen in het leven, maar ook aan de opkomst van het socialisme.

 

Tegen de achtergrond van deze periode, schetst Ellis een door haar verzonnen verhaal. Er komen bekende namen voorbij, maar de personages in de musical zijn verzonnen. 

 

Wij zijn dankbaar voor de support van Stichting Acting4kids en de Gemeente Hoorn. 
 

Het verhaal van Revue, revue, revue!

Het is 1928. Tante Bep is de eigenaresse van een Revuegezelschap in Hoorn. “De Hoornse Revue.” Dit gezelschap speelt al jaren in de Hoornse Parkzaal, die echt bestaan heeft. Tante Bep heeft niet bestaan. Er heeft wel een Hoorns Revuegezelschap bestaan, waar de Hoornse meneer, Johan Ridderikhoff, veel voor heeft betekend.

Bep is als jong volwassene weggelopen uit een gegoed burger milieu, om samen met haar overleden echtgenoot dit gezelschap te beginnen. Na zijn dood heeft zij het voortgezet. Ze wordt hierin ondersteund door haar neef César, de artistiek leider van het gezelschap en Jan. Jan is de zoon van de toneelknecht van het Park, ome Dirk. Jan doet de boekhouding voor het revuegezelschap.

Tante Bep en ome Dirk kennen elkaar al jaren, doordat de Hoornse Revue al jaren optreedt in de Parkzaal. Daardoor kennen Trees (de dochter van tante Bep) en Jan (de zoon van ome Dirk) elkaar ook al jaren.

Trees is verliefd op Jan. Jan heeft  dezelfde gevoelens voor Trees, maar wil dit niet toegeven. Hij laat zich  tegenhouden door het standsverschil. Tante Bep kwam immers van oorsprong uit een rijker milieu en Trees is dus ook rijker dan hij.

Maar de belangrijkste reden is dat hij Trees niet bij het theater wil weghalen. Door de slechte economische tijden en de opkomst van de danshallen en cinema’s (In Hoorn ging dat onder andere om het Wilson theater), wordt tante Bep namelijk haast gedwongen haar gezelschap inclusief de kostuums en alle andere bezittingen te verkopen, tenzij haar dochter Trees de onderneming over wil nemen.

Tante Bep wil niet dat haar Vrolijke jonge bende op straat komt te staan, maar ze wordt ook al een dagje ouder. Ze kan de stress niet aan en legt nogal druk op Trees om in haar voetsporen te treden.

Trees heeft daar  helemaal geen zin in. Zij lijkt meer op haar oma, een burgerdame.

 

Jan ziet het  theaterleven ook niet zitten. Hij wil actief worden in de G.R.V.I. Die afkorting staat voor: Gelijke Rechten Voor Iedereen. Dit is in de musical een (fictieve) nieuw opgerichte politieke partij, die uitdraagt dat het belangrijk is dat iedereen kansen krijgt in de maatschappij. Dat gedachtegoed wordt gedeeld door mensen uit veel hedendaagse politieke partijen. In het verhaal wordt Jan  geïnspireerd  door het gedachtegoed van de Hoornse socialiste en feministe Trien de Haan.

Trees deelt zijn idealisme, als ze ziet hoe moeilijk sommige arme mensen het hebben.

Ook de artistieke koers van het theater ligt onder vuur. Een nieuwe lichting theatermakers wil een andere richting inslaan: politiek theater. De oude garde wil de revue vrolijk en luchtig houden.  Al in 1871 werd er in "Het Park" een vereniging opgericht (Vereeniging voor Volksvermaken) die ten doel had niet alleen maar pret te maken, maar ook belangrijke gebeurtenissen te illustreren.

De oeroude vraag of kunst er alleen moet zijn ter vermaak, of ook een opvoedende functie heeft, hoort dus echt bij de Hoornse theatertraditie. (Ook toen vroeg men zich overigens af of je altijd maar kunt zeggen wat je denkt...) Kzing sluit  héél graag bij die traditie aan!

 

RevueMaar hoe loopt het verhaal nou af? 

Mag Wim Kannie aan politiek theater gaan doen?

Zullen Trees en Jan een paar worden?

Hoe gaat het met de nieuwe politieke gedachte: Gelijke rechten voor iedereen?

Zal Sjaantje aan de film gaan?

Wordt het wat met Trudel en haar matroos?

Zal het theater gered worden?

Als u antwoorden wil krijgen op deze vragen moet u oktober 2019  komen kijken naar Revue, revue, revue!

Als u meer te weten wil komen over de historische achtergronden van dit verhaal, kunt u de onderstaande achtergrondartikelen lezen. Ellis heeft bij het verzamelen van de informatie dankbaar gebruik gemaakt van allerlei bronnen. Het internet is hierbij veel geraadpleegd.  YouTube bewees wederom van onschatbare waarde te zijn. Ook is er gebruik gemaakt van Hoornse bronnen, zoals De beeldbank van Oud Hoorn, de website van Vereniging Oud Hoorn, Het boek 1852-2004 het park, anderhalve eeuw aan de Westerdijk (Arie van Zoonen) en het boek Kom vrouwen, aangepakt! (Bart Lankester)